Ik ben ooit op dit forum gekomen doordat ik het idee had de enige stiefmoeder te zijn op deze aarde. Ik ging op zoek naar een uitlaatklep/ plek van herkenning. Als snel vond ik op dit forum de her- en erkenning waar ik naar op zoek was. Na enige tijd ben ik moderator geworden om vervolgens het forum over te nemen van de toenmalige eigenaar.

Mijn man en ik hebben de zorg voor al onze 5 kinderen, die bij ons wonen. In onze relatie ondervinden wij wel kinder- en puber problematiekjes, ook de bijbehorende probleempjes mbt de communicatie/ houding van een ex en kids. Ons motto is dat alles bespreekbaar is en door het wederzijdse respect dat wij voor elkaar hebben komen we ver in het zoeken van een oplossing/ modus mbt de oneffenheden in onze stiefouderproblematiek.

Wat mijn belangrijkste motivatie is om dit gezin aan te sturen met mijn man is het feit dat wij geloven in ons gezin. Beide verplaatsen zich met regelmaat in het feit dat wij de keuzes maken van ons leven en dat er 5 kinderen mee moeten koersen op de richting die wij bepalen. Met die positieve instelling, goede communicatie en onze 4 schouders die wij eronder zetten komen we denken wij toch een heel eind

Ik ben Tooske, maar eigenlijk heet ik Lucie.

Toen ik me zo een vier jaar geleden aansloot bij dit forum besloot ik dat anoniem te doen ivm de situatie. Ik ben gelukkig getrouwd met de man van mijn dromen. Had zelf al een zoon van nu 13 die bij ons woont en geen contact heeft met zijn verwekker. Mijn man heeft hem aangenomen als zijn kind en mijn zoon ziet hem echt als vader. De twee dochters  (nu 9 en 11) van mijn man wonen bij hun moeder, maar komen om  het weekend en de helft van de vakanties en... ze komen nog altijd heel graag. Want ik heb er twee dochters bij en zij een hele leuke stiefmoeder en broer!

Mijn stiefmoederschap is enorm gegroeid en ik heb er nu zo een beetje mijn draai in gevonden. Heb enorm veel aan het forum (gehad), ik sloot me aan toen we nog geen jaar samen waren. Ik heb het niet altijd makkelijk met mijn rol en de stiefkinderen (gehad), en hier heb ik leren relativeren, heb ik goede raad gekregen en heb ik vooral geleerd naar mezelf te kijken. Naar mate de kinderen ouder worden, kom ik andere problemen tegen, dus ik blijf nog wel even actief

Over mezelf wil ik kwijt dat ik sinds dit jaar niet meer betaald werk, doe vrijwilligerswerk als gastvrouw in een inloophuis voor kankerpatienten en hun naasten, ben moderator op dit forum en zorg voor het huishouden. Een heel stap van een drukke baan in de bedrijfspsychologie naar die van de gezinspsychologie  maar ik voel me er happy bij en zie wel wat de toekomst me nog brengt.

Aan iedereen die zich hier aansluit kan ik alleen maar zeggen: "goed gedaan!" want in welke manier dan ook, hulp zul je hier zeker vinden!

Mijn man en ik hebben samen 5 kinderen, waarvan er 3  al lang zelfstandig zijn. Te zelfstandig soms een beetje. De twee kleintjes, 12 jaar, wonen op het moment bij hun moeder. Na een co-ouderschap van 5 jaar hebben wij ze al anderhalf jaar niet gezien en zijn we nog steeds in een gevecht gewikkeld met alle instanties om Lief  en zijn meiden weer bij elkaar te brengen.

Ik heb dit forum pas gevonden toen de problemen begonnen en dat heb ik altijd jammer gevonden omdat ik hier veel had kunnen leren over het stiefmoederschap en misschien niet de fouten had gemaakt die ik nu gemaakt heb.

Dit forum is voor stiefmoeders en we zijn er om naar elkaar te luisteren, soms "goede" raad te geven maar bovenal om elkaar te steunen bij een moeilijke en soms dankbare maar ook vaak ondankbare taak. Ook hebben we allemaal een mening en het is de bedoeling al die meningen te respecteren ook al ben je het niet altijd eens met elkaar.

Ook voor mij geldt, dat als je vragen hebt stel ze gerust. Weet ik het antwoord niet dan weet 1 van de andere dames het wel.

Ik geef het stokje door aan de volgende.

 

Ja, en dan rest mij als laatste van de vier om mij even voor te stellen.

Ik ben dus Lilla, in het echte leven Lian. Ik ben moeder van 1 zoon en twee dochters, waarvan de jongste bij de geboorte een zuurstof tekort heeft gehad waardoor ze niet geheel functioneerd als normale kinderen, het kost wat meer moeite, maar we vinden langzaamaan onze weg in deze voor haar wat rare wereld. Mijn kinderen hebben geen contact meer met hun biologische vader. Zij beschouwen mijn vriend als hun vader.

Ik woon nu sinds 2001 samen met mijn vriend, die 3 zonen heeft. De oudste zoon woont bij ons sinds 2004 en komt nog wel bij zijn moeder, maar steeds minder. Hij heeft een vriendin die hier net zo vaak is als hij. De jongste heeft een omgangsregeling en is hier de helft van de vakanties en om het weekend, met hem heb ik geen band en die zal er ook in de toekomst niet komen, dit zorgt nog steeds voor spanningen en problemen, maar ik probeer ook daar nog steeds mijn weg in te vinden. Zijn middelste komt en gaat wanneer hem dat het beste uitkomt. Is hier eigenlijk bijna ieder weekend.

Ik ben dus full-time mama en stiefmama. Daarnaast werk ik full-time, en vaak nog meer, in de zaak van mijn vriend. Momenteel ben ik ook nog bezig met het opzetten van een eigen zaak en doe ik nog steeds zelf mijn huishouden.

Wij hebben ook nog twee honden en twee katten, kortom, een drukke gezellige boel hier.

Ook ik ben erg gegroeid in mijn stiefmoederrol na heel wat probleempjes. Hier op dit forum heb ik geleerd, net als Tooske (lucie), te relativeren en te reflecteren. Ik heb mijn draai gevonden in mijn rol als moeder, stiefmoeder, manager, baas en vriendin van....... (vul maar in).

Dit forum betekent dan ook veel voor mij, ik vond hier altijd een luisterend oor en goede adviezen, waardoor ik op een andere manier tegen mijn rollen ben gaan kijken.

Ik ben blij dat ik dit forum heb ontdekt, en dat is ook de reden waarom ik hier nu moderator ben.

Ik ben niet iemand die veel reageert, doe dat eigenlijk alleen als ik het gevoel heb dat ik nog iets toe te voegen heb.

Iedereen die dit forum dus gevonden heeft wens ik dan ook veel leesplezier en herkenning toe, en schroom niet om je probleem hier neer te leggen. Samen met alle stiefmoeders hier zullen we proberen naar je te luisteren en waar mogelijk te helpen.

Groetjes en tot  schrijfs,

Lilla (Lian)