Pannenkoeken en loyaliteit

Gastblog

Pannenkoeken en loyaliteit

“De kinderen van mijn vriend zijn slechte eters” zei Lies, “daarom besloot ik dit weekend pannenkoeken te bakken. Maar zelfs dat lustten ze niet!”

Stiefmoeders wringen zich in allerlei bochten om de kinderen van hun partner ter wille te zijn. En de kinderen blijven maar dwars doen. Als je het vanuit het perspectief van het kind bekijkt, kan het zo voelen, dat een kind zijn natuurlijke moeder “afvalt” als het de pannenkoeken van de vriendin van papa lekker vindt. Dus zijn ze niet lekker.
Het gaat niet om het niet lusten, het gaat niet om pannenkoeken of spaghetti, het gaat om loyaliteit.

Kinderen willen niets liever dan dat hun ouders bij elkaar zijn (of weer bij elkaar komen). Alles doen ze om de nieuwe partner van vader (of moeder) het leven zuur te maken, als ze hier hoop op hebben. Daarom is het belangrijk dat kinderen weten dat dit niet zal gebeuren, dat dat verleden tijd is.

In dit verhaal is het belangrijk dat de vader stelling neemt. Wat niet altijd te beïnvloeden is, is de houding van de natuurlijke moeder. Eigenlijk moet zij aan de kinderen toestemming geven om de vriendin van vader te accepteren en liefst zelfs waarderen. Maar daarvoor is ongelooflijk veel wijsheid voor nodig, waarbij deze moeder haar eigen gevoel opzij zet. De boosheid op vader (ze is tenslotte niet voor niks gescheiden) moet ze opzij zetten, en dan moet  ze ook nog positief doen over “dat mens wat haar vent ingepikt heeft”. Bovenmenselijke kracht is daarvoor nodig.

Als de natuurlijke moeder dit niet kan, is het voor haar kinderen moeilijk om de vriendin van papa te accepteren (en dus ook haar pannenkoeken te waarderen). Dan moet het gedrag van vader zeer krachtig zijn: geen gezeur over eten, je eet wat de pot schaft!

Uiteraard is het wel verstandig om vooral de dingen te koken die ze voorheen bij hun moeder ook altijd aten. Pas langzamerhand, wanneer de nieuwe partner geaccepteerd is, kan er met eten worden gevarieerd.

Levend villen? Liever niet!

Levend villen? …. Liever niet.

Een stiefgezin is gebouwd op een vaak pijnlijk verleden. Er ging meestal een scheiding (en soms een overlijden) aan vooraf. Deze oude pijn wordt regelmatig gevoeld, vooral door de kinderen, maar ook stiefouders krijgen er regelmatig mee te maken.

Het kost veel energie om de conflicten die in de vorige relatie speelden buiten de deur te houden. Nieuwe partners trekken automatisch partij voor hun partner, terwijl mogelijk die ex-partner ook veel te lijden heeft gehad onder de relatie zoals die was. Het gaat niet om schuldigen, maar ieder had zijn/haar aandeel in de problemen.

Het is gemakkelijker om alle schuld bij de ander te leggen en bovendien is men zich soms niet bewust van wat men zélf heeft gedaan om de problemen te versterken. Schuldgevoelens zijn niet productief. Realiseer je dat niemand zonder fouten is, jijzelf niet en je nieuwe partner ook niet. Het is ook logisch dat de vorige partner niet alleen schuldig zal zijn aan het slechte verloop van het huwelijk.

Niet alle ex-partners staan psychisch sterk in de schoenen. Soms blijven ze hangen in wraak en doen ze alles om een goed contact met het nieuwe samengesteld gezin te boycotten. Toch is er vaak wel een manier te vinden om je nieuwe relatie niet te vergiftigen met alle woede en agressie op je ex. Voor een deel heeft dit te maken met acceptatie van datgene wat er is: misschien een ziekelijk jaloerse ex-partner, of een ex-partner die jouw nieuwe partner overal door het slijk haalt, of een ex-partner die jouw opvoedingsstijl steeds onderuit haalt en daarmee de kinderen onduidelijkheid geeft. Vervelend.

Soms helpt het om de ex-partner je excuses aan te bieden voor jouw vervelend gedrag in het verleden, vaak moet je roeien met de riemen die je hebt…. Maar er is altijd een manier om je niet mee te laten zuigen in dat conflict, een manier om je eigen leven (met je nieuwe partner) weer vorm te geven. Een frisse blik van een stiefplan coach kan tips geven, om de ex-partner te verdragen. Gelukkig gaat het soms ook heel goed en zijn er geen conflicten.

Bezoek onze website Stief gezin

Stiefouder adoptie

Hart

Stiefouder adoptie

In Nederland heb je als stiefouder niet het ouderlijk gezag over je stiefkind(eren), dit gezag verwerf je ook niet wanneer je trouwt met je partner. Wanneer er geen contact is met de ex van je partner of wanneer deze partner is overleden is stiefouderadoptie of partneradoptie een optie. Deze vorm van adoptie door de stiefouder heeft echter wel tot gevolg dat het kind familie wordt van de stiefouder. Het kind is dan géén familie meer van zijn oude familie. Deze stap is vanzelfsprekend erg groot en betekend ingrijpende veranderingen voor het kind. Om deze reden stelt de wetgever strenge eisen aan de stiefouderadoptie-procedure. De belangen van het kind worden hierbij altijd voorop gesteld.

Wanneer je als stiefouder je stiefkind wil adopteren, moet je een schriftelijk verzoek indienen bij de rechtbank. Dat doe je via een advocaat die de hele procedure verder begeleidt. De rechter houdt altijd rekening met de mening van het kind. Vanaf 12 jaar is de instemming van het kind nodig. Als de ex van je partner nog in leven is zal hij of zij ook met de stiefouderadoptie moeten instemmen.

1 2 3