|
|
Scenes uit een stiefgezin
|
|
Op een dag realiseerde ik me opeens dat ik
moedwillig had gekozen voor een bestaan als permanente oppas van de kinderen
van mijn lief. Dat inzicht overviel me om halfnegen op een dinsdagochtend.
Ik had net Arthur en Belle naar school gebracht en trof thuis de
ontbijttafel aan als een schilderij van Karel Appel. - Karin heeft een hectisch liefdesleven achter de rug wanneer ze weduwnaar Victor ontmoet. Ze zwicht pas echt voor hem als ze zijn jonge kinderen leert kennen - diep weggestopte moedergevoelens blijken opeens springlevend. Vriendin Rosa waarschuwt haar voor de valkuilen van het stiefmoederschap, maar dat weerhoudt Karin niet van een huwelijk met Victor.Haar leven ondergaat een totale metamorfose als ze haar vrije leventje inruilt voor een bestaan als werkende stiefmoeder. Gaandeweg realiseert ze zich dat al haar optimistische plannen met haar stiefgezin in de praktijk niet blijken te werken. Ze overweegt haar bestaan te ontvluchten als ze beseft dat ze is geworden waar Rosa haar steeds voor heeft gewaarschuwd: de boze stiefmoeder uit de sprookjes. Scènes uit een stiefgezin is een herkenbaar maar ook confronterend boek over het verwarrende leven van een hedendaags stiefgezin. Met veel humor schetst de schrijfster een eerlijk en emotioneel portret van een zelfbewuste, werkende vrouw die houdt van een man met kinderen uit een eerdere relatie. Recensie(s) NBD|Biblion recensie: Karin, een dertiger, heeft een gevarieerd liefdesleven achter de rug als ze trouwt met de weduwnaar Victor. Ze wordt de stiefmoeder van zijn zoon en dochter. In deze op eigen ervaringen gebaseerde roman onderscheidt de auteur (1958) fases in het ontdekken van de betekenis van deze plaats in het nieuwe gezin: het eerst met een roze bril, later vergoeilijkend bezien van de situatie, tot keiharde confrontatie en herbezinning op de (veranderde) positie. Prettig leesbare korte scenes in de ik-vorm (Karin) worden afgewisseld door dagboekfragmenten van de drie overige gezinsleden. Hoewel een vleugje humor de situatie draaglijk maakt, is de spanning soms te snijden, als de dochter gaat puberen. In een afgewogen stijl schrijft Harinck (1958) een eerlijke waarschuwing voor de valkuilen van het stiefouderschap, gebaseerd op haar eigen ervaringen. Ze publiceerde eerder "Enkele reis Curacao" (2004). Paperback, vrij kleine druk. (NBD|Biblion recensie, M. Willard) Scenes uit een stiefgezin is een
boek geschreven door een stiefmoeder. Ze trouwt kort na het overlijden van
zijn eerste vrouw met een man met twee kinderen. De kinderen zijn dus
constant bij hen. Een van de kinderen heeft het absoluut niet op haar, ze
luistert niet en doet haar eigen ding. Ze voelt zich verweten dat ze de
moeder niet is en voelt zich niet begrepen. Haar man wordt heen en weer
getrokken door loyaliteit tussen beide partijen en vindt eigenlijk vooral
dat ze niet moet zeuren. Ze herinnert zich wat ze altijd heeft gehad en wat
ze allemaal op heeft gegeven. Op internet ontmoet ze een interessante andere
man. Ze spreekt af met een vriendin dat ze "daar slaapt" en reist af naar de
ontmoetingsplek. De ontmoeting wordt één grote deceptie en ze besluit naar
huis te gaan. Recensie: gerdyheek.
|
|
 |
||||
 |
||||
 |
