Steeds weer conflicten over afspraken die niet worden nagekomen….

In samengestelde gezinnen moeten veel meer zaken worden afgesproken dan in een kerngezin. Communicatie is een sleutelwoord. Maar zelfs als men goede afspraken gemaakt heeft, blijkt vaak dat de natuurlijke ouder toch dingen door de vingers ziet, terwijl de stiefouder vast wil houden aan de afspraken. De eerste keer is het een teleurstelling als blijkt dat vader (of moeder) toegeeflijk is, maar na verloop van tijd ontstaan er conflicten.

De manier waarop deze afspraken tot stand zijn gekomen heeft daar nogal eens mee te maken. Men maakt een afspraak, maar diep in zijn hart/haar hart, is men het er niet mee eens. Of men heeft onvoldoende de consequenties overzien.

Als stiefouder ben je de outsider. Als de twee partners in een samengesteld gezin allebei kinderen hebben is dat “outsider-gevoel” misschien wat minder, omdat je dan allebei je kinderen moet missen (als ze naar hun andere ouder gaan).  Kinderen van de ene partner zijn er meestal vaker dan die van de andere partner.

Partner of kinderen?

De vader met kinderen die een nieuwe relatie heeft voelt zich vaak net zo sterk (of sterker) verbonden met zijn kinderen als met zijn nieuwe partner. En bij moeders met kinderen is dat ook zo. Hoe verliefd je ook bent op je nieuwe partner: je kinderen blijven je achilleshiel en gaan uiteindelijk voor alles. Je bent overgevoelig als het om je kinderen gaat. Dat maakt dat de andere partner zich nog meer een outsider voelt.

Bijna dagelijks hoor ik dat de nieuwe partner in de ogen van de vader/moeder te streng is voor zijn/haar kinderen. De kinderen zijn niet gek, als ze voelen dat dit een issue is, zullen ze daarmee aan de haal gaan: ze gebruiken jullie conflict om hun zin te krijgen. Geef ze eens ongelijk…..

En mág de nieuwe partner zich wel mengen in de opvoeding van de kids? Tenslotte hebben zij twee ouders, en zitten ze niet op een stiefouder te wachten. Daarom is communicatie ook zo belangrijk.

 

 

Stiefouder op afstand is gemakkelijker

Stiefouder op afstand is gemakkelijker 

Steeds vaker komen partners met kinderen bij mij terecht vóór ze in één huis wonen. Dat is een goede zaak. Daarmee kun je veel ellende voorkomen. Als je stiefouder op afstand bent zie en hoor je minder, maar ook de kinderen gaan je anders bekijken.

Vroeger was je de coole partner van pa of ma, maar nu je bij hen woont, ben je misschien degene die grenzen stelt, of die alsmaar moeilijk doet (in de ogen van de kinderen). Dat is een veel minder vrijblijvende positie.

Je kon altijd goed met je partner praten, maar nu het steeds vaker over zijn kinderen gaat (of over de jouwe) gaat het steeds minder goed. De kinderen lijken bijna tussen jullie in te staan!! Je partner schiet in de verdediging als je iets bespreekbaar wilt maken. Je wordt bang om bepaalde zaken aan te kaarten, en soms laat je het maar liggen.

Soms kan het ook wel goed zijn om je niet met alles te bemoeien, je hebt misschien allang genoeg aan het opvoeden van je eigen kinderen. Aan de andere kant: hoe je partner met zijn kinderen omgaat (wat hij wel/niet toestaat, waar grenzen liggen) kan ook gevolgen hebben voor de opvoeding van jouw kinderen.

Als zijn kinderen “alles mogen” en jij bent daar minder gemakkelijk in, krijg je al gauw de verwijten “dat is niet eerlijk….waarom mogen zij dat wel??” In een samengesteld gezin moeten alle partijen veel meer communiceren dan in een kerngezin. Dat is vermoeiend maar tegelijk ook leerzaam.

Het is belangrijk om je steeds te realiseren dat je stiefkinderen een andere geschiedenis hebben dan jij en jouw kinderen, ook al is er misschien veel hetzelfde….

Praten over de problemen met kinderen die niet van jou zijn ligt altijd al gevoelig. Zonder dat je beseft kun je de ouder het gevoel geven dat ze geen goede vader/moeder zijn, dat ze het “fout” doen. Maar ieder doet het op zijn eigen manier.

 

Stiefmoeders en depressie: drie veelvoorkomende oorzaken

Stiemoeders en depressie: drie veelvoorkomende oorzaken.

Als we dr. Wednesday Martin mogen geloven, lopen stiefmoeders flink het risico om depressief te raken. In haar boek met de titel: “stiefmonsters” geeft ze een aantal veelvoorkomende oorzaken van deze depressies. Wij bespreken er hier drie.

Oorzaak 1: verzwakte relaties

Je kunt het je wellicht voorstellen: Een man heeft minimaal even veel liefde voor zijn kinderen als voor zijn (nieuwe)  vriendin. Dat zorgt dat zijn affectie vanaf het begin verdeeld is. Dat kan er voor zorgen dat de steun die je als stiefmoeder ontvangt binnen de relatie vaak niet heel hoog is.

Bijkomend nadeel is dat je stiefkinderen ook deel uitmaken van je “relaties”. Als de relatie met je stiefkinderen slecht is, zal dit meewegen bij je “relationele welzijn”. Wanneer de relatie met de mensen bij wie je inwoont al niet goed is, kun je dit maar heel moeilijk goed maken buiten de relatie. Oppassen geblazen dus.

Oplossing: zoek steunpilaren buiten het gezin en eis betrokkenheid van je partner voor je het avontuur aangaat. Schroom bovendien niet om professionele hulp te zoeken, bijvoorbeeld van een psycholoog.

Oorzaak 2: overcompensatie en te hoog verantwoordelijkheidsgevoel

Als je als stiefmoeder in een vijandig gezin terecht komt, kan het soms overkomen alsof je in een slangenkuil bent gevallen zonder enige wapens om je te verdedigen.

Toch voelen veel stiefmoeders de verantwoordelijkheid om de problemen die er bestaan op te lossen. Dat betekent dat ze heel veel verantwoordelijkheid nemen en het zichzelf kwalijk nemen als hun pogingen niet lukken.

Ten overmaat van ramp proberen ze problemen vaak op te lossen door overcompensatie. Dat betekent dat ze nog meer gaan doen dan een “normale” moeder zou doen. En die doen al zoveel! Overcompensatie zorgt niet alleen voor meer stress (wat op zichzelf al een risicofactor is voor depressie), maar het werkt ook nog eens niet. Iemand die te graag wil wordt bijna nooit op volle waarde geschat helaas.

Oplossing: doe eens wat rustiger aan en accepteer dat je niet alleen verantwoordelijk kunt zijn voor de hele dynamiek in het gezin. Er mag ook wel eens iets mis gaan.

Oorzaak 3: het bokszak syndroom

Een stiefmoeder heeft het al snel gedaan.

We accepteren dat kinderen een hekel kunnen hebben aan hun stiefmoeder, maar een stiefmoeder die niet veel heeft met haar stiefkinderen wordt daar op aangekeken

Daarnaast is het zo dat anderen de verantwoordelijkheid snel bij de stiefmoeder leggen. Gaat het niet goed? Dan zal de stiefmoeder het wel gedaan hebben. Dat er wellicht ook wat problemen zijn blijven liggen in de vorige relatie (die is tenslotte niet voor niets verkeerd gegaan), wordt niet eens overwogen.

Oplossing: schroom niet om jezelf tegen anderen te verdedigen. Maak je eigen punt helder en wijs ze op hun gekleurde manier van kijken. Als je alles ongefilterd over je heen laat komen, zal dat je gemoed niet goed doen.

Het hoeft toch geen probleem te zijn?!

Ze hadden een gesprek over hun samengesteld gezin. Haar kinderen hadden al jaren geen contact meer met hun vader. Maar haar vriend was volgens mevrouw een ideale vervanger. Hij begreep echter heel goed dat hij nooit de vader van haar kinderen zou kunnen worden.

 

Over het algemeen vond hij ook dat hij  een goede band met haar kinderen had, maar nu ze als partners problemen hadden, besefte hij dat hij op den duur uit hun leven zou verdwijnen, als hun partnerrelatie zou worden verbroken. Dat laatste was nog niet zeker, maar werd overwogen.

Geen Probleem

Mevrouw werd wóedend: het hoeft toch geen probleem te zijn dat je de natuurlijke vader niet bent, voor hen BEN je hun vader…. Maar hij voelde het niet zo. Hij hielp wel eens bij het plakken van een lekke band had, hij leerde hen kleine dingen die later van pas konden komen, maar dat zou hij zelfs een wildvreemd kind wel hebben willen leren… Dat vond hij niks met vaderschap te maken hebben.

 

Bovendien vóelde hij zich niet hun vader, hij had de kinderen nooit als zijn kinderen gezien. Hij had eerder een relatie gehad met een vrouw met kinderen, en hij zag ook deze kinderen nooit meer. Die kinderen waren ook totaal op het verkeerde pad terecht gekomen, zo had hij gehoord, dus wilde hij ook liever niks met ze te maken hebben.

 

Mevrouw had altijd gedroomd van een leuk gezinnetje, maar dat waren ze nooit geworden. De relatieproblemen, het gedrag van haar vriend, zijn gebrek aan empathie voor mevrouw en haar familie, het gemak waarmee hij voor zichzelf geld uitgaf zonder overleg, stoorde haar enorm. Zijn  onderhuidse kritiek (ronduit soms cynische opmerkingen) waren voor haar onverdraaglijk.

 

Ik vroeg of ze zicht had op de wensen van haar kinderen t.a.v. haar vriend. Als moeder dat soort dingen voelde, zou het niet vreemd zijn als de kinderen daar ook last van hadden. Ze geloofde er niks van, maar de keer daarna kwam ze met de opmerking dat ze uit observaties en uit dingen die “toevallig” gezegd werden opmaakte dat ook de kinderen last hadden van zijn cynisme.

 

We zijn nu aan het bekijken of het nog mogelijk is de relatie te redden (en haar vriend te helpen zich rechtstreeks te uiten over zijn onvrede), of dat het wellicht beter is de relatie te stoppen. Ik heb er een hard hoofd in, cynisme is vaak erg hardnekkig, maar ik zeg nooit nooit.

 

 

Moet ik dat allemaal tolereren?

Samengestelde Gezinnen

Tolerantie is een groot goed. Als we niks van elkaar tolereren dan wordt het leven erg vervelend. Iedereen heeft wel eens last van een ander. De een tolereert ook meer dan de ander. Sommige mensen raken direct geïrriteerd, ook als er in ogen van anderen weinig aan de hand is.

In samengestelde gezinnen moet het nodige van elkaar getolereerd worden, en tegelijk moet men ook niet té tolerant worden. Het is gevaarlijk als je je steeds in stilte stoort aan bepaalde gedragingen die jou hinderen.

Denk aan de kinderen van je partner die door het huis lopen te joelen, juist als jij met hoofdpijn eerder naar bed bent gegaan. Je kunt dan wel snappen dat kinderen dat vergeten, maar het is heel hinderlijk voor jou.

Van (stief)kinderen kun je echter ook weer niet teveel verwachten. Voor een kind is het vanzelfsprekend dat je zorg biedt. Kinderen zijn zelden dankbaar en hun dankbaarheid tonen is dus echt teveel gevraagd. Die keren dat je het wél krijgt is het een groot cadeau! Reken er echter niet op.

Je mag wel verwachten dat ze rekening met je houden (bijvoorbeeld als je moe bent, hoofdpijn hebt, etc.). Maar kinderen, in hun speelsheid, vergeten snel. Daarom is het belangrijk dat je hier met je partner over praat, zodat hij de kinderen tot rust kan manen als jij met hoofdpijn op bed ligt.

Een stiefgezin waarbij de vrouw meer zorgt voor de stiefkinderen terwijl de natuurlijke vader afwezig is en dus minder zorg kan bieden, is een beetje uit evenwicht. Dit kan vader herstellen door zijn partner zo af en toe te laten blijken hoe hij haar zorg voor de kinderen waardeert en haar te steunen wanneer er problemen zijn, ook al moet hij daarmee zijn kinderen streng toespreken over iets waar hij mogelijk niet eens bij was.
Het vertrouwen wat hij daarmee laat zien aan zijn partner zal hun relatie goed doen.

Waarom mag ik geen oma zijn  

oma

Waarom mag ik geen oma zijn

Daniëlle leerde haar vriend kennen toen zij 30 jaar was. Hij was ouder, en had al puberende kinderen. Hun moeder was overleden. Zij had het niet gemakkelijk in het begin toen zij bij hem introk. Letterlijk alles deed denken aan de overleden moeder, niets mocht worden weggehaald, al haar foto’s keken haar van alle muren aan.

Daniëlle wilde graag nog een kindje van haar zelf, maar haar vriend zag dat niet zitten. Hij had al 4 kinderen (2 dochters, 2 zonen) en dat vond hij wel genoeg. Ze had het regelmatig met hem besproken maar hij wilde echt geen kinderen meer. Zij legde zich er uiteindelijk bij neer. Met de oudste dochter had Daniëlle een slechte band. Daniëlle kon in haar ogen niets goed doen. Toen deze dochter ging samenwonen was Daniëlle stiekem opgelucht.

Toen deze oudste dochter zwanger bleek had Daniëlle de hoop dat ze toch een beetje oma mocht zijn. Ze kocht al snel enkele aardigheidjes om haar stiefdochter te verrassen, maar daar werd koeltjes op gereageerd. Daniëlle deed enorm haar best, maar uiteindelijk, toen niks werkte sprak ze er met haar vriend over. Hij had het wel gemerkt, maar wist ook geen raad. Het zou vast wel beter worden, dacht hij.

Maar dat werd het niet. Toen het kindje net geboren was, mocht iedereen met de baby op de foto. Iedereen…., behalve Daniëlle. Toen ze er tegen haar vriend wat over zei, en deze de boel weer trachtte te sussen werd ze boos. Woedend zelfs!! “Jij kiest ALTIJD voor jouw kinderen, NOOIT zul je eens naar mij luisteren, je inleven wat het voor mij betekent!” Alle boosheid kwam naar boven, ook dat ze geen eigen kindje had. Hij verdedigde zich “Wie zegt dat je een kind had kunnen krijgen!!” De ruzie liep steeds verder op.

Radeloos kwam ze bij mij terecht. Ze was inmiddels bij haar vriend weggegaan. Ze voelde zich alsof ze voor niks geleefd had. Hoewel ze nog van haar vriend hield, had een vriendin haar tijdelijk opgevangen. Het leek de vriendin beter om de relatie te beëindigen. Daniëlle wist het niet meer. Na enkele gesprekken met haar alleen zijn we gestart met gesprekken met Daniëlle en haar vriend. Er zat veel pijn en woede bij Daniëlle en ze wilde dat hij zou veranderen. Dat is ook gelukt, en inmiddels kan zij nu wél een rol spelen bij haar stiefzoon, die inmiddels ook een kindje heeft. Ze wilde dat ze eerder gekomen waren…..

Mw. N. Timmermans-van de Kamp
Stief-gezin.nl

Gedeelde kamer voor je stiefkind

babykamer

Jullie wonen nog niet samen, maar toch komt het voor dat jouw nieuwe vriend het weekend samen met zijn zoon of dochter uit een eerdere relatie bij jou komt logeren. Voor het kind is dit vaak nog best een beetje spannend. Ook al worden ze een beetje extra verwend bij jou, toch is het anders en nieuw. Natuurlijk is het niet de bedoeling dat de kleine bij jullie op de kamer komt slapen, zorg er daarom goed voor dat je een plekje maakt waar zijn zoon of dochter kan slapen. Zeker wanneer het vaker voorkomt dat ze komen logeren is dit belangrijk.

Jouw logeerkamer een beetje anders inrichten.

Is het de bedoeling dat je stiefkind in jouw logeerkamer gaat slapen? Zorg er dan voor dat deze kamer er gezellig uitziet. Ook uit de ogen van een kind, waarschijnlijk ben je er nog niet aan toe om de complete logeerkamer om te bouwen tot kinderkamer, maar toch kun je met een paar kleine wijzigingen de kamer gezellig maken en hiermee het vertrouwen wekken van je stiefkind. Ze moeten hier namelijk “alleen” slapen in een vreemde omgeving, dit kan best eng zijn. Zo kun je bijvoorbeeld bij de Ikea een gezellig kinderdekbedovertrek halen en hier het bed mee op maken voor de kleine. Een dekbedovertrek is een enorm vlak en bepaald snel de sfeer in de kamer. Een dekbedovertrek is snel weer gewisseld en leg je gewoon weer in de kast tot een volgende logeerpartij.

lamp_cloudHoud er ook rekening mee, dat de kleine waarschijnlijk voor hij of zij in slaap valt een poosje naar het plafond ligt te kijken. Het is dan ook een goed idee om hier een gezellige hanglamp kinderkamer op te hangen. Een vrolijke lampenkap hang je aan een pendel aan het plafond. Vind je het niet zo leuk om de rest van de tijd als je stiefkind er niet is tegen een kinderlamp aan te kijken? Dan draai je aan de pendel de lampenkap weer los en hang je hier een kap op die je zelf mooi vind.

Vind je het leuk om nog wat spulletjes neer te zetten? Denk dan aan gekleurde bloempotjes in de vensterbank, desnoods met imitatie planten. Een kleurrijk vloerkleed en wellicht is er ook wel plaats voor wat speelgoed of knutsel spulletjes.

Ook is het een goed idee om alle spulletjes samen met je stiefkind uit te zoeken. Zij zullen het zien als een extraatje wat ze krijgen en bovendien wekt het goed vertrouwen wanneer ze gaan slapen. Ze hebben de spulletjes immers zelf mee uitgekozen.

Dit artikel werd mede mogelijk gemaakt door Dreumes enZo.

kinderkamer maken voor je stiefkinderen

kinderkamer maken voor je stiefkinderen

Heb je iemand ontmoet die al kinderen heeft? Dan ben je vast en zeker al door een heel traject heen, van leren kennen tot die eerste keer gezamenlijk op vakantie. Dan breekt er ook een tijd aan dat je wellicht een stapje verder wilt. Samenwonen komt dan als eerste.

Heeft jouw nieuwe vriend of vriendin een kind of meerdere kinderen uit een eerdere relatie? Dat kan en hoeft helemaal geen probleem te zijn zodra ze je wilt gaan samenwonen. Zorg er wel voor dat er voor het stiefkind of stiefkinderen een eigen plekje is in het huis waar jullie gaan samenwonen. Wellicht trekt je nieuwe vriend bij jou in en zal je stiefkind dus ook 1 keer in de 2 weken of vaker bij jou thuis komen. Het is dan ook aan te bevelen om een eigen kinderkamer te maken voor hem of haar. Het is handig voor jullie gaan samenwonen al eens wat vaker te gaan logeren. Zorg voor een bed voor je stiefkind en het is zeker handig als deze komt te staan in het kamertje wat in op een later moment zijn of haar kamer gaat worden. Zo wennen ze vast aan de ruimte is het extra leuk als deze kamer dan straks ook echt zijn of haar kamertje gaat worden door er samen spulletjes voor uit te kiezen en het gezellig te maken.

Is je stiefkind maar 1 keer in de twee weken bij jullie? Dan is het handig om zijn of haar kamertje multifunctioneel in te richten. Een kast waar de onderste en ooghoogte planken of laden voor hem of haar zijn bedoeld en de bovenste kun jij mooi het beddengoed, winterkleding/zomerkleding en andere spullen kwijt die je niet dagelijks nodig hebt.

Het opknappen van zo’n kinderkamer voor je stiefkind hoeft helemaal niet zo veel geld te kosten. Kies samen een mooie kleur muurverf, een leuk dekbedovertrek en wellicht kun je er ook een bureautje in kwijt. De muren kun je mooi decoreren met poster kinderkamer. Posters zijn relatief goedkoop en het is heel leuk om er een aantal naast elkaar te hangen. Het ziet er vrolijk uit en wordt de kleine wat ouder en krijgt een andere smaak, dan wissel je deze gemakkelijk. Je kunt er voor kiezen om de posters met masking tape op de muur te plakken, lekker vrolijk. Maar inlijsten is ook een goed idee.

Om het kind te laten wennen is het belangrijk om hem of haar goed te betrekken bij het ontstaan van zijn of haar nieuwe kamer. Zo wennen zij goed en als het dan zover is dat ze er eindelijk in mogen slapen, zijn ze niets anders als blij.

Pannenkoeken en loyaliteit

Gastblog

Pannenkoeken en loyaliteit

“De kinderen van mijn vriend zijn slechte eters” zei Lies, “daarom besloot ik dit weekend pannenkoeken te bakken. Maar zelfs dat lustten ze niet!”

Stiefmoeders wringen zich in allerlei bochten om de kinderen van hun partner ter wille te zijn. En de kinderen blijven maar dwars doen. Als je het vanuit het perspectief van het kind bekijkt, kan het zo voelen, dat een kind zijn natuurlijke moeder “afvalt” als het de pannenkoeken van de vriendin van papa lekker vindt. Dus zijn ze niet lekker.
Het gaat niet om het niet lusten, het gaat niet om pannenkoeken of spaghetti, het gaat om loyaliteit.

Kinderen willen niets liever dan dat hun ouders bij elkaar zijn (of weer bij elkaar komen). Alles doen ze om de nieuwe partner van vader (of moeder) het leven zuur te maken, als ze hier hoop op hebben. Daarom is het belangrijk dat kinderen weten dat dit niet zal gebeuren, dat dat verleden tijd is.

In dit verhaal is het belangrijk dat de vader stelling neemt. Wat niet altijd te beïnvloeden is, is de houding van de natuurlijke moeder. Eigenlijk moet zij aan de kinderen toestemming geven om de vriendin van vader te accepteren en liefst zelfs waarderen. Maar daarvoor is ongelooflijk veel wijsheid voor nodig, waarbij deze moeder haar eigen gevoel opzij zet. De boosheid op vader (ze is tenslotte niet voor niks gescheiden) moet ze opzij zetten, en dan moet  ze ook nog positief doen over “dat mens wat haar vent ingepikt heeft”. Bovenmenselijke kracht is daarvoor nodig.

Als de natuurlijke moeder dit niet kan, is het voor haar kinderen moeilijk om de vriendin van papa te accepteren (en dus ook haar pannenkoeken te waarderen). Dan moet het gedrag van vader zeer krachtig zijn: geen gezeur over eten, je eet wat de pot schaft!

Uiteraard is het wel verstandig om vooral de dingen te koken die ze voorheen bij hun moeder ook altijd aten. Pas langzamerhand, wanneer de nieuwe partner geaccepteerd is, kan er met eten worden gevarieerd.

Levend villen? Liever niet!

Levend villen? …. Liever niet.

Een stiefgezin is gebouwd op een vaak pijnlijk verleden. Er ging meestal een scheiding (en soms een overlijden) aan vooraf. Deze oude pijn wordt regelmatig gevoeld, vooral door de kinderen, maar ook stiefouders krijgen er regelmatig mee te maken.

Het kost veel energie om de conflicten die in de vorige relatie speelden buiten de deur te houden. Nieuwe partners trekken automatisch partij voor hun partner, terwijl mogelijk die ex-partner ook veel te lijden heeft gehad onder de relatie zoals die was. Het gaat niet om schuldigen, maar ieder had zijn/haar aandeel in de problemen.

Het is gemakkelijker om alle schuld bij de ander te leggen en bovendien is men zich soms niet bewust van wat men zélf heeft gedaan om de problemen te versterken. Schuldgevoelens zijn niet productief. Realiseer je dat niemand zonder fouten is, jijzelf niet en je nieuwe partner ook niet. Het is ook logisch dat de vorige partner niet alleen schuldig zal zijn aan het slechte verloop van het huwelijk.

Niet alle ex-partners staan psychisch sterk in de schoenen. Soms blijven ze hangen in wraak en doen ze alles om een goed contact met het nieuwe samengesteld gezin te boycotten. Toch is er vaak wel een manier te vinden om je nieuwe relatie niet te vergiftigen met alle woede en agressie op je ex. Voor een deel heeft dit te maken met acceptatie van datgene wat er is: misschien een ziekelijk jaloerse ex-partner, of een ex-partner die jouw nieuwe partner overal door het slijk haalt, of een ex-partner die jouw opvoedingsstijl steeds onderuit haalt en daarmee de kinderen onduidelijkheid geeft. Vervelend.

Soms helpt het om de ex-partner je excuses aan te bieden voor jouw vervelend gedrag in het verleden, vaak moet je roeien met de riemen die je hebt…. Maar er is altijd een manier om je niet mee te laten zuigen in dat conflict, een manier om je eigen leven (met je nieuwe partner) weer vorm te geven. Een frisse blik van een stiefplan coach kan tips geven, om de ex-partner te verdragen. Gelukkig gaat het soms ook heel goed en zijn er geen conflicten.

Bezoek onze website Stief gezin

1 2 3