Een mokerslag voor een topmoeder

 

Een mokerslag  voor een topmoeder

Het gaat om een samengesteld gezin waarbij beiden een kind uit een eerdere relatie hebben. Miriam heeft een goede omgangsregeling met de vader van haar kind. Patrick ziet zijn dochter slechts 1x per 2 weken. Hij wilde een 50/50 regeling, maar de moeder van zijn dochter stemde daar niet mee in. Ze zijn bijzonder gelukkig en willen er nog een kindje bij. En hoe fijn is het als dat even later ook lukt

Hun jongste kind is inmiddels 5 jr. Hierover hebben ze hoogst zelden ruzie, maar om de oudere kinderen des te meer. Patrick voelt veel betrokkenheid bij de zoon van Miriam.

Mogelijk heeft dit te maken met het feit dat hij zijn eigen dochter zo weinig ziet. Hij wil graag van betekenis zijn voor de zoon van Miriam, hoewel hij goed beseft dat hij niet zijn vader is.

Bij kritiek van Patrick op haar zoon reageert Miriam nogal  gevoelig. Deze kritiek is op haar zoon is, zoals ik het hoor, mild, vaak met een lichte kwinkslag en niet sarcastisch. De zoon reageert er prima op, zelfs nu hij in de puberteit is. Maar voor Miriam komt het aan als een mokerslag.

Het is me al opgevallen dat ze kritisch is over haar eigen functioneren. Toch duurt het even voor we gevonden hebben waar haar pijn precies zit. Uiteindelijk komen we erachter:  door haar zelfkritische houding komt de kritiek van buitenaf hard binnen.

Op mijn vraag aan Patrick of Miriam in zijn ogen een goede moeder is, antwoordt hij dat zij een tópmoeder is. Zij is geneigd om met grapjes en gekkigheden probleempjes op te lossen, en als de kinderen huilen of zeuren verandert dat meestal snel in een lach.

Het wordt stil en als ik haar aankijk komen de tranen. Zij had zich al die tijd door hem bekritiseerd gevoeld  in haar moederschap.

De verwijten over en weer stoppen, de sfeer verandert volledig.  Ze proberen niet langer elkaar vliegen af te vangen, hoeven geen gelijk meer te krijgen, luisteren beter naar elkaar.  Niet dat alles nu opgelost is, maar het begin is gemaakt.

Een half uur later hebben we concrete afspraken gemaakt voor stappen die gezet moeten worden, dingen die besproken dienen te worden. Ze gaan blij de deur uit.