“Een samengesteld gezin??? Dat zijn wij niet….”

De vader van de kinderen was al jaren niet meer op bezoek geweest, had nooit alimentatie betaald en ook verder nooit enige verantwoordelijkheid genomen. Moeder had in haar eentje haar kinderen opgevoed en haar uiterste best gedaan om te zorgen dat haar kinderen niets tekort kwamen. Alleen de oudste herinnerde zich vaag nog een vader, en had ondertussen ook door dat daar niets van te verwachten viel.

 

Aangewaaide én echte papa

Mevrouw leerde iemand kennen die als vanzelfsprekend de vaderrol in haar gezin op zich nam. Nooit had hij verwacht zich aan iemand te binden en behoefte aan kinderen had hij ook nooit gehad. Maar nu was het anders. De rol van papa voelde als passend. De kinderen waardeerden het en vroegen of ze hem papa mochten noemen. Ergens hadden ze misschien altijd een vader gemist en die vader kwam nu aangewaaid….

Ook wilde hij graag een eigen kind. Mevrouw  raakte zwanger en na 9 maanden werd een prachtige zoon geboren. Haar kinderen waren weg van hun kleine broertje.

 

Relatieproblemen of stiefproblemen?

Zij kwamen bij mij vanwege relatieproblemen en ik schetste een samengesteld gezin. Meneer wilde daar niks van weten: wij zijn geen samengesteld gezin! Hij zorgde voor haar kinderen alsof het de zijne waren, ze noemden hem zelfs papa. Ze knuffelden ook veelvuldig met hem. Kortom: hij wás hun papa! Bijna kregen we er ruzie over en ik begn te twijfelen of ik niet gewoon moest ophouden met het vertellen van de specifieke aspecten van een stiefouder zijn.

 

En mevrouw dan?

De moeder van de kinderen begreep mijn insteek wel en dat maakt hem boos! Hij vond dat zij hem moest steunen in zijn verzet naar mij, en dat kón ze niet omdat zij mijn bezorgdheid en gedachtegang begreep. Hij gaf aan dat als het zó moest hij nooit meer terug zou komen.

 

Negatief gedoe

Meneer j vond ook dat ik nodeloos negatief deed door te vertellen dat de puberteit nog wel eens voor problemen zou kunnen zorgen. Hij zei: als ik een grote fout maak in mijn werk, kan ik morgen dood zijn en dan ziet ons leven er ook heel anders uit. Hij zag het als nodeloos negatief gedoe, terwijl ik hem juist wilde behoeden voor grote vergissingen.

Tijdens dit gesprek moest ik uiterst voorzichtig laveren om meneer mee te krijgen zodat hij kon blijven luisteren en meedenken.

 

 

Druppelen

Druppelsgewijs en via omwegen slaagde ik er toch in om zijn aandacht te houden en hem duidelijk te maken dat ik hem juist wilde behoeden voor fouten die later grote gevolgen zouden hebben. Hij was van zeer goede wil: hij wilde graag een succes maken van dit gezin. Hij had er heel veel voor over en was supergemotiveerd.

 

Vergissingen en kleine fouten…zo menselijk

Toen ook meneer kon zien dat er achter dat hun “relatieproblemen” vooral ook stiefgezin-problematiek zat werd het gesprek gemakkelijker. De kinderen van haar wáren nu eenmaal niet van hem. Uiteindelijk begreep hij dat ik hem niet wilde diskwalificeren als papa, maar hem kansen wilde bieden. Kansen om iets te betekenen voor de kinderen die eigenlijk praktisch zonder eigen papa waren opgegroeid. En dat hij die kansen optimaal kon benutten als hij bepaalde dingen beter zou begrijpen.

 

Temperatuur

Uiteindelijk had dit ene gesprek al heel veel opgeleverd, veel meer dan in sommige andere gevallen. Ik had het er wel warm van…..het was immers geen gemakkelijk gesprek geweest.

Aan het einde van het gesprek gaf meneer aan dat hij graag een vervolgafspraak wilde.