Geen stiefgezin voor mijn kind

Michel had een lastige jeugd gehad. Zijn ouders waren gescheiden en hij als enig kind moest maar dealen met de stiefouders…. De scheiding vond hij al erg, maar zijn positie als stiefkind vond hij nog moeilijker. Zijn moeder had al snel een andere vriend en zijn vader een vriendin.

Bij zijn vader voelde hij zich het minst op zijn gemak. De vriendin van vader, Marieke, volgde Michel met haar ogen in alle stappen die hij zette. De vriendin van zijn vader was geen kinderen gewend en kookte soms vreemde buitenlandse gerechten, die hij niet kende.

Michel had geprobeerd met zijn vader te praten, maar hij merkte dat dit lastig was voor papa, dus dat deed hij maar niet meer….  Als hij uit school kwam, en papa nog niet thuis was, treuzelde hij wel eens bij het naar binnen gaan. Marieke reageerde soms tamelijk fel. Ze kon heel boos kijken, maar ook heel vriendelijk zijn.  Michel wist nooit hoe het zat, of het misschien aan hem lag als ze boos keek.

Moeder’s vriend was meestal wel aardig, en hij woonde vooral bij zijn moeder. Maar als de dochters van stiefvader kwamen (3 meisjes, allemaal ouder dan hij) dan voelde hij zich zó  als klein jochie behandeld. Ze liepen om beurten te moederen. Gelukkig waren ze er niet zo vaak. Hij was ook altijd weer opgelucht als ze weggingen. Hij had gehoopt dit soort dingen zijn kind te kunnen besparen.

Michel, nu 37 jaar, heeft een zoontje van bijna 9 jaar en zit midden in de afwikkeling van een scheiding. Moeder heeft een ander, die zich met zijn kind begint te bemoeien. Dit roept oude herinneringen op. Daarom had Michel met mij een gesprek over hoe hij kon voorkomen dat zijn zoon zich net zo eenzaam zou voelen als hij zich in zijn jeugd gevoeld had. Want nog steeds had hij af en toe last van zijn verleden.

De moeder stemde in om hier samen over te praten. Bij enkele lastiger kwesties hebben moeder en haar vriend ook contact met mij gezocht en hebben ze de problemen goed kunnen oplossen.

 

stief gezin