Het hoeft toch geen probleem te zijn?!

Ze hadden een gesprek over hun samengesteld gezin. Haar kinderen hadden al jaren geen contact meer met hun vader. Maar haar vriend was volgens mevrouw een ideale vervanger. Hij begreep echter heel goed dat hij nooit de vader van haar kinderen zou kunnen worden.

 

Over het algemeen vond hij ook dat hij  een goede band met haar kinderen had, maar nu ze als partners problemen hadden, besefte hij dat hij op den duur uit hun leven zou verdwijnen, als hun partnerrelatie zou worden verbroken. Dat laatste was nog niet zeker, maar werd overwogen.

Geen Probleem

Mevrouw werd wóedend: het hoeft toch geen probleem te zijn dat je de natuurlijke vader niet bent, voor hen BEN je hun vader…. Maar hij voelde het niet zo. Hij hielp wel eens bij het plakken van een lekke band had, hij leerde hen kleine dingen die later van pas konden komen, maar dat zou hij zelfs een wildvreemd kind wel hebben willen leren… Dat vond hij niks met vaderschap te maken hebben.

 

Bovendien vóelde hij zich niet hun vader, hij had de kinderen nooit als zijn kinderen gezien. Hij had eerder een relatie gehad met een vrouw met kinderen, en hij zag ook deze kinderen nooit meer. Die kinderen waren ook totaal op het verkeerde pad terecht gekomen, zo had hij gehoord, dus wilde hij ook liever niks met ze te maken hebben.

 

Mevrouw had altijd gedroomd van een leuk gezinnetje, maar dat waren ze nooit geworden. De relatieproblemen, het gedrag van haar vriend, zijn gebrek aan empathie voor mevrouw en haar familie, het gemak waarmee hij voor zichzelf geld uitgaf zonder overleg, stoorde haar enorm. Zijn  onderhuidse kritiek (ronduit soms cynische opmerkingen) waren voor haar onverdraaglijk.

 

Ik vroeg of ze zicht had op de wensen van haar kinderen t.a.v. haar vriend. Als moeder dat soort dingen voelde, zou het niet vreemd zijn als de kinderen daar ook last van hadden. Ze geloofde er niks van, maar de keer daarna kwam ze met de opmerking dat ze uit observaties en uit dingen die “toevallig” gezegd werden opmaakte dat ook de kinderen last hadden van zijn cynisme.

 

We zijn nu aan het bekijken of het nog mogelijk is de relatie te redden (en haar vriend te helpen zich rechtstreeks te uiten over zijn onvrede), of dat het wellicht beter is de relatie te stoppen. Ik heb er een hard hoofd in, cynisme is vaak erg hardnekkig, maar ik zeg nooit nooit.