Je bent ook de vader van míjn kinderen !

Peter had met zijn tweede partner twee kinderen gekregen. Zijn eerste vrouw, Mirjam, had even moeten slikken toen haar kinderen thuis kwamen met de mededeling dat zijn nieuwe vrouw zwanger was. Wat Mirjam wel stak was, dat Peter nu ineens wél de “ideale papa” uithing. Ineens kon hij mee naar sportclubs van de kinderen, ging hij mee naar ouderavonden. En als klap op de vuurpijl: de papadag!

Peter had in zijn huwelijk met Mirjam alle zorg van mijn kinderen aan haar overgelaten. Zijn werk ging voor, zijn hobby’s gingen voor, zijn familie ging soms ook nog voor. Mirjam had zelf niet zo’n last van de scheiding en na verloop van tijd ging het ook met de kinderen weer redelijk goed. De omgangsregeling liep weliswaar niet geweldig, papa gaf de voorkeur aan zijn nieuwe partner.

De vader van mijn kinderen niet uit staan.

Mirjam kon het niet uitstaan hoe hij opging in zijn vaderschap, terwijl zijn kinderen met Mirjam zelden aandacht van hem gekregen hadden. Een van haar kinderen had destijds ooit gezegd: “papa vindt ons niet belangrijk…. hij heeft nooit tijd…”. Het had haar hart bijna gebroken.

Vaders die nog te jong zijn kunnen niet altijd de verantwoordelijkheid aan van het hebben van een gezin. Zij moeten een zekere volwassenheid bereikt hebben om hun kinderen te geven waar ze recht op hebben. Soms worden deze mannen later in de 2e relatie een veel betere vader.

Hoewel Mirjam dit begrijpt, is zij toch boos: hij was ook vader van háár kinderen. Ze heeft daarom enkele gesprekken met mij zodat ze haar boosheid los kan laten. Want ze heeft ook gemerkt, dat zelfs nu haar kinderen volwassen zijn, ze het toch niet verdragen als ze iets negatiefs over hun vader zegt.

 

Gastblog