Valkuilen voor stiefmoeders

Het komt met grote regelmaat  voor, dat stiefmoeders een slechte naam hebben.
Komt dit omdat ze in één of meer valkuilen zijn gestapt?
In de onderstaande tekst komen een aantal valkuilen aanbod.
In de praktijk komen veel problemen voor, welke wellicht voorkomen hadden kunnen worden als de betreffende stiefmoeders vooraf beter bewust waren van de risico’s.

Te snel willen:
Er zijn een behoorlijk aantal stiefmoeders die denken, dat ze in no time een gelukkig gezin moeten zijn.
Een vuistregel voor het bereiken voor de ideale balans ligt op zo’n 4 tot 7 jaar.

De haast om het gezin weer in een normaal patroon te trekken is veelal te wijten aan de omgeving.
Veel mensen vinden dat het gezeur en gedoe naar een tijdje weer voorbij moet zijn.

kinderen

 

Er willen zijn:
Stiefmoeders voelen het verdriet in een gezin (door overlijden of scheiding).
Er wordt in deze gevallen gedacht, dat als ze het verdriet proberen weg te nemen dat het wel goed zou komen als ze zich goed inzetten.

Het is een nobel streven om er zo over te denken, maar het verdriet van een partner of de kinderen zal maar zo niet weggenomen worden.
Streef daarom niet naar zo’n ideale situatie, daar het niet lukt in je eentje.
Stel je verwachtingen niet te hoog, dat voorkomt een teleurstelling.

Je zelf naar de achtergrond:
Er is bij veel stiefmoeders de neiging om zichzelf naar de achtergrond te drukken.
Het zal best een tijdje goed kunnen gaan, maar op enig moment zal de spanning in het gezin oplopen waardoor het niet het gewenste effect zal hebben

Bij het uit de hand lopen (lees: crisis) zal een stiefmoeder er ook achter komen, dat er ook wensen danwel behoeftes zijn.
Blijf daarom jezelf altijd afvragen wat je zelf nu wilt.

Onder drukken van negatieve gevoelens:
Het lukt doorgaans een tijd om je gevoelens zelf weg te stoppen, maar op het moment dat het niet meer lukt.
Dan zal de bom barsten!

De rek om vrolijk te blijven doen, zal op enig moment verdwijnen.
Dit zou kunnen uitpakken als een uitbarsting van alle gedachten c.q. nare gevoelens.
Er heerst nu een ware crisis, waar je als gezin uit moet zien te komen, dat zou moeten gebeuren door veel met elkaar te praten.
Hier geldt natuurlijk, dat voorkomen beter is als genezen.

Sterk richten op de stiefkinderen:
Bij vele heerst de gedachten dat het pas goed gaat met de relatie als ze een moeder kunnen zijn voor de kinderen.
Echter leeft deze gedachten niet bij de kinderen, deze zien liever een stabiele relatie met de vader.
Aangezien ze een eerdere relatie ook al stuk hebben zien gaan.
Het advies in deze is dus om je te richten op de relatie en later pas op de kinderen.

Schuld geven aan de kinderen:
Bij veel stiefmoeders is er de neiging om de stiefkinderen de schuld te geven van zaken die niet goed gaan.
Kinderen krijgen vaak de schuld, terwijl het in veel gevallen een probleem is middels de communicatie tussen vader en de stiefmoeder.

Geef stiefkinderen niet de schuld van zaken, welke in de relatie met je partner liggen.

Biologische moeder vervangen:
Er wordt veel gedacht dat een stiefmoeder een echte moeder kan zijn voor stiefkinderen, maar dit kan helaas niet.
Je zult altijd een stiefmoeder blijven, daar de kinderen al een moeder hebben (ook al is deze overleden).

Pogingen om de moederrol te gaan vervullen zijn gedoemd om te mislukken en misplaatst.
Zet je toch de stap, dan is het verlies vaak groter dan de winst die je boekt.

Echter wees niet getreurd: goede stiefmoeders zijn goud waard!